Mike Pondsmith w najnowszym wywiadzie udzielonym w Warszawie, siedząc na klasyku polskiego dizajnu, fotelu 366 Józefa Chierowskiego, z kolczykiem przedstawiającym jednorożca w uchu, odpowiedział na pytania polskich fanów m.in. o źródła inspiracji czy współpracę z CD Projekt RED. Nie obyło się też bez pytań związanych z Polską. Będziecie zadowoleni.

Z rozmowy szybko wyłania się obraz procesu twórczego Pondsmitha. Wiedzę czerpie przede wszystkim z ogromnej ilości literatury, którą przyswaja każdego dnia, by być na bieżąco ze wszystkimi nowinkami. W ten sposób funkcjonuje właściwie cała ekipa wydawnictwa R. Talsorian Games.

To nawet zabawne, bo zaczynam dzień od czytania stosu magazynĂłw, informacji online, książek naukowych i tym podobnych. Zawsze szukam czegoś, co da się wykorzystać w naszych projektach, bo jednym z naszych najwaĹźniejszych celĂłw jest realizm. […] W Talsorian mieliśmy osoby, ktĂłrych jedynym zadaniem było zbieranie informacji.

Ale pewnie bardziej interesują Was smaczki o uniwersum, co nie? Już podajemy. W odpowiedzi na pytanie o cechy wyróżniające Cyberpunk na tle reszty klasyki, Pondsmith opisał koncepcję stojącą za kształtowaniem głównej postaci i świata przedstawionego oraz własne podejście do wykorzystywania technologii (albo może do transhumanizmu).

Kiedy robiliśmy grę fabularną Cyberpunk, natknęliśmy się na interesujący problem: jeśli twoja postać kończy jako przegryw, co jest typowe w cyberpunkowym świecie, to przegrywasz. Taka gra RPG nie bawi. Z drugiej strony cyberpunk ze swojej natury nie jest o bohaterach jako takich. Cyberpunk opowiada o małych bohaterach, bohaterach dla samych siebie. Tak Ĺźe musieliśmy stworzyć coś, gdzie gracze nie graliby jako bohaterowie twardziele, ale jako uzdolnieni, kompetentni ludzie w bardzo złym świecie. Oznacza to takĹźe, Ĺźe świat nie moĹźe być tylko brudnymi uliczkami, deszczem, neonami i tak dalej. Jeśli chce się zbudować prawdziwy świat, to trzeba zadać sobie pytanie, co sprawia, Ĺźe świat nadal jest cyberpunkowy za dnia, dlaczego jest cyberpunkowy za dnia. Jak ludzie Ĺźyją? Gdzie jedzą? Jak śpią, o ile część z nich śpi? Jakie mają podejście do ekwipunku i wszczepĂłw, ktĂłre posiadają? Dla przykładu, w wielu klasycznych przypadkach cyberpunku taki sprzęt jest traktowany, jakby to była swego rodzaju moc nadprzyrodzona, nie spotyka się go na co dzień. Ale uĹźywamy teraz na przykład telefonĂłw komĂłrkowych, smartfonĂłw, ktĂłre w czasie, kiedy pisałem Cyberpunka, byłyby postrzegane jako niesamowite urządzenie. […] Nie postrzegamy ich jako wyjątkowej technologii. Kiedy Ĺźyje się w otoczeniu, gdzie ludzie mogą wymieniać części ciała, gdzie moĹźesz wyskoczyć do sklepu, Ĺźeby sobie je kupić, stanie się to jak robienie tatuaĹźu. Będzie bliĹźej operacji plastycznej.

Spora część wywiadu poświęcona jest współpracy Talsorian z CD Projekt RED. Jak wiecie, a moĹźe i nie, 1 sierpnia tego roku wydawnictwo wypuściło na rynek papierowy prequel Cyberpunka 2077 – Cyberpunk Red. Jego akcja toczy się w latach 2022-2077 i jest bezpośrednio powiązana z fabułą gry CDPR. I jeśli myśleliście, Ĺźe tytuł RPG-a nawiązuje do nazwy polskiego growego skarbu narodowego – błąd.

W zasadzie to zabawne, bo wygląda to tak, jakby przeznaczenie chciało, Ĺźebyśmy pracowali razem. Na przykład nazwałem Cyberpunk Red „Cyberpunkiem Red", zanim Was poznałem albo nawet zanim istnieliście. W Talsorian często kodujemy projekty kolorami. Nadajemy im kryptonimy. Tak Ĺźe ze względu na to, Ĺźe pierwotny projekt graficzny Cyberpunka Red miał bardzo duĹźo czerwonych elementĂłw, nazwaliśmy go Cyberpunk Red. Dla odróşnienia, do pierwszej części odnosiliśmy się jako Cyberpunk Green, zanim dostała ona swoją obecną nazwę.

Ciągłość czasowa gier wymaga ciągłej komunikacji twórców z Polski i USA, i jest to bardzo czasochłonny proces. Pondsmith stale współpracuje w tym celu z Patrickiem Millsem z CDPR, dopinając i koordynując najmniejsze szczegóły fabularne. Okazuje się, że dwaj panowie świetnie się uzupełniają i często wpadają na te same pomysły.

Wiele rzeczy pozostało tak naprawdę bez zmian i to jest fascynujące. Bo pracuję razem z Patrickiem z waszej ekipy i razem z nim bardzo często koordynujemy nasze wydarzenia. Bardzo często Patrick mĂłwi „naprawdę potrzebujemy mieć coś takiego", a ja mu wtedy odpowiadam „juĹź to mamy", na co on „co, jak to?", a ja na to „tak, potrzebowaliśmy czegoś takiego i wymyśliliśmy to z pięć lat temu". Chcieliśmy uprościć świat Cyberpunka i sprawić, aby znowu rzucał wyzwania. Stał się bardzo stabilny, bardzo nudny. Dlatego stwierdziliśmy, Ĺźe ograniczymy nie poziom technologii, ale jej dostępność. Zmienimy graczy z korporacji i postawimy większy nacisk na eksplorację, a takĹźe sprawimy, aby załatwianie spraw w naszym świecie było większym wyzwaniem. I to doprowadziło do tego, Ĺźe świat w naturalny sposĂłb wyewoluuje do stanu, w jakim jest on w Cyberpunku 2077. Stało się tak, bo mieliśmy bardzo podobne cele: sprawić, aby świat był bardziej interesujący i bardziej cyberpunkowy.

Uczucie na widok tego, jak jego dzieło przemieniane jest w grę, Pondsmith określa jako zdumiewające i mĂłwi wprost, Ĺźe jest zachwycony pracą studia – a widział (i słyszał) juĹź wiele. RozwĂłj polskiej firmy porĂłwnał nawet do obserwowania rozwoju własnego dziecka. Chyba nie moĹźna wymarzyć sobie lepszej współpracy, co nie?

Amerykanin zapowiedział też włączenie Polski w uniwersum Cyberpunka Red. Obstawiamy, że jego wypowiedź bardzo przypadnie Wam do gustu:

Polska zdecydowanie zostanie odwzorowana. Pracujemy nad notatkami o tym, co się wydarzyło, które będą w podręczniku Nowej Europy. Ma to związek ze specyficzną naturą bardzo ograniczonej Czwartej Wojny Korporacyjnej. Oznacza to, że obszary, które nie miały kluczowego znaczenia, pozostały stosunkowo nietknięte przez siły zbrojne. Warszawa, Poznań czy wiele innych tutejszych miast nie było centrami bankowości ani operacji wojskowych, więc ani Militech, ani Arasaka nie były zainteresowane walką o nie. Tak że w zasadzie nic im się nie stało. Z drugiej strony Paryż jest teraz w bardzo złym stanie, Londyn w jeszcze gorszym. Jedną z interesujących kwestii jest więc, że miasta takie jak Warszawa stają się centrami, wokół których Europa reorganizuje się po Czwartej Wojnie Korporacyjnej. Myślę, że będzie tutaj sporo miejsca, gdzie Polska może być odgrywana i gdzie ludzie mogą grać w Polsce.

No, to teraz będzie o Polsce i żurku:

Kocham Polskę. Polska jest naprawdę fajna, lubię ludzi, ktĂłrzy tutaj Ĺźyją, lubię środowisko. Polacy są przezabawni - macie naprawdę suche poczucie humoru, czasem bardzo sarkastyczne i to świetnie pasuje. Zawiązałem tu kilka przyjaĹşni i nawet jeśli nie przyjeĹźdĹźałbym tu do pracy, to nadal chciałbym wrĂłcić w odwiedziny. Podoba mi się takĹźe, Ĺźe ten kraj ma historię i jest stary, a jednak tam, gdzie jest współczesny, nowy, wszystkim udało się to ze sobą zgrać. Inną kwestią jest, Ĺźe kocham jedzenie! Polskie jedzenie jest świetne. Jest taka kwaśna zupa, a ja lubię kwaśne zupy. Ĺťurek? […] polubiłem go do tego stopnia, Ĺźe przekonałem lokalnego importera w Seattle, Ĺźeby sprowadził go w puszkach, Ĺźebym go miał, kiedy najdzie mnie ochota.

Oprócz uwielbienia do żurku, Pondsmith wyznał też, że w jego sypialni stoją figurki My Little Pony trzymające karabiny maszynowe, a logo Arasaki (korporacji z uniwersum) zaprojektował w dziesięć minut w Paintcie.

Źródło:
"fixumdyrdum" - GRY-OnLine